پروین، شاعر اندیشه است؛ شاعر اندرز و نصیحت و با آن‌که خود کوتاه زیست و با فقدانش ادبیات ایران زمین را از یکى از نوابغ شعر فارسى محروم گرداند، اما دفتر پرحجم شعر وى یادگارى است براى ایرانیان که دریابند در میان زنان ایرانى چه چهره‌هاى صاحب اندیشه و باذوقى پرورده شده و به رغم محدودیت‌هایى که در عرصه‌هاى اجتماعى ایران براى زنان وجود دارد با این حال، هرگاه امکان بال گشودن‌شان باشد تا اوج‌ها، راه فراز در پیش گرفته‌اند.

شعر پروین، شعر همدلى است. شعرى که خواننده خویش را فرا مى‌خواند تا طریقى انسانى‌تر در پیش گیرد. پروین رابطه عارفانه با خداى خود دارد، رابطه‌یى زیبا که خوانندگان خود را نیز در این رابطه سهیم مى‌گرداند. به اعتبارى مى‌توان گفت پروین اعتصامى، ناصرخسروى قرن بیستم ایران زمین است با همان وزانت و استحکام.

کتاب در 680 صفحه در قطع وزیرى عرضه مى‌شود.